نام اصلی این کتاب «وفاداری و رهبری در ادوار آغازین جامعه‌ی اسلامی» است، اما چون موضوع اصلی آن حکومت آل‌بویه و اوضاع اجتماعی قلمروهای آن (شامل نواحی مرکزی و غربی ایران و منطق شرقی و مرکزی عراق امروزی) است، عنوان ترجمه به « تاریخ اجتماعی ایران در عصر آل بویه» تغییر یافته است تا برای خواننده ایرانی رساتر و ملموس‌تر باشد.

نویسنده در این کتاب کوشیده است به شیوه‌ای توصیفی و تا حدودی همدلانه و پدیدارشناسانه ساختار جامعه‌ی آل بویه و پیوندها و روابط اجتماعی آن را واکاوی کند و تصویری نسبتا روشن از آن به دست دهد. دو مفهوم مهم وفاداری و رهبری در این پژوهش توسّع معنا یافته و از حد دولت و حکومت فراتر رفته و جوانب مختلف زندگی اجتماعی مردمان ایران و عراق را در قرن‌های چهارم و پنجم هجری دربر گرفته است.

پارادایمی‌که نویسنده در این کتاب مختصر به دست داده است چنان دقیق و مدلل است که می‌شود آن را درباره سراسر تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران و ازجمله تاریخ معاصر آن به کار گرفت.

این کتاب در پی آن است تا ساختار اجتماعی غرب ایران و جنوب عراق را در قرن‌های دهم و یازدهم میلادی توصیف کند و گزارشی به دست دهد از تعهدات اجتماعی‌ای که این ساختار را پدید می‌آورند.

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *