آنچه در این کتاب می‌خوانید «نقد ادبی» نیست، بلکه ماجرای نقد ادبی در ایران است. روشن است که نقد ادبی را به معنای کاملا امروزی که از غرب نشأت گرفته است، در نظر داشته‌ام… کوشیده‌ام که آرای منتقدان را در ظرف زمان و مکان خودشان و فارغ از حب و بغض‌هایی که امروز به هر حال در حق آنان روا می‌دارند، بسنجم. آنان مردان روزگار و زمانه‌ی خود بودند؛ بسی دور از خرد است که سخنان ایشان را با تجربه‌ها و آموخته‌های خویش در این چند دهه‌ی اخیر مقایسه کنیم و اگر اختلافی در میانه دیدیم بی‌محابا به نفی و انکارشان پردازیم و یا برعکس، اگر آرای آنان را مؤید علم و اعتقاد خود یافتیم، شیفته‌وار تطهیر و تقدیس‌شان کنیم و عیوب‌شان را نادیده بگیریم.

در این کتاب نه به قصد داوری، بلکه از جایگاه یک راوی به داستان نقد ادبی ایران در دوران مورد بحث نگریسته‌ام، اگرچه گاهی از داوری نیز گزیر و پرهیزی نبوده است. به هر حال امید آن که در نقل این ماجرا راوی صادقی بوده باشم و در داوری‌های خود نیز چندان به خطا نرفته باشم

۲ پاسخ
    • دکتر محمد دهقانی گفته:

      با سلام
      کتاب را از سخن پس گرفته ام و فعلاً هم قصد انتشار مجددش را ندارم. میخواهم در آن بازنگری و بخشهایی به آن اضافه کنم.

      پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *